Ślad ekologiczny producentów włókien

Ślad ekologiczny opisuje wpływ istoty żywej na przyrodę. Średnio człowiek w naszym społeczeństwie obecnie ma oszacowany ślad ekologiczny na czynnik 2,3. Oznacza to, że ludzie zużywają średnio 2,3 razy więcej zasobów, niż Ziemia jest w stanie wytworzyć w tym samym czasie. W związku z tym potrzeba 2,3 Ziem, aby nasz obecny styl konsumpcji mógł długoterminowo przetrwać. Do konsumpcji człowieka należą także tekstylia. Nawet jeśli w porównaniu z transportem, zużyciem energii i sposobem odżywiania człowieka ich zużycie jest niewielkie, w końcu każda próba zbliżenia się do zrównoważonego stylu życia ma znaczenie. Ludy wielbłądowatych mają dość niski ślad – w dosłownym sensie słowa. Nie tylko ich łagodne odżywanie, lecz także delikatny krok strzyżonych owiec zapewniają, że pastwiska mogą być utrzymane w dłuższej perspektywie i szybko się regenerują. Alpaki w związku z tym nie potrzebują zbyt dużych terenów pastwiskowych. Ponieważ są przystosowane do realiów życia na surowych, ubogich w składniki odżywcze Andach, ich zapotrzebowanie na energię i wodę jest nawet dość niskie. Porównując alpaki z innymi zwierzętami do pozyskiwania edelfasera, wyróżniają się przede wszystkim krajobrazową ochroną i oszczędnym zużyciem energii.

Przeciwnie do tego stoi koza kaszmirska. Obecnie kaszmir pochodzi głównie z Chin i Mongolii. Zwłaszcza w already dotkniętym ekosystemie Mongolii hodowla kóz kaszmirskich jest dwuznacznym mieczem. Mongolscy rolnicy coraz bardziej polegają na kaszmirze, ponieważ kozy są bardziej wytrzymałe niż niektóre alternatywne zwierzęta gospodarskie. Podczas strasznej zimy w roku 2009/2010, znanej jako Dzud, znaczna część stada hodowlanego Mongolii zginęła. W obawie przed powtarzającymi się awariami pasterze skupiają się przede wszystkim na zwierzętach, które mogą przetrwać nawet w trudniejszych warunkach. Ponadto ceny kaszmiru na światowym rynku na początku tysiąclecia były obiecujące. Obecnie jednak spadły. Efekt: producenci włókien coraz częściej polegają na dużej hodowli.

Kozy również radzą sobie lepiej z ubogą karmą na stepach niż wiele innych istot. Zwłaszcza z myślą o przyszłości Mongolii jest to bardzo istotny kryterium decyzyjne. Prawie 90% Mongolii stoi w obliczu desertifikacji. Mongolia mogłaby w niedługim czasie stać się pustynią. Czy więc odporna koza to dobre inwestycje?

Raczej nie, bo jest częścią problemu. Ponieważ kozy w żerze podgryzają korzenie roślin, często nie odrastają. Ich ostre, skośne kopyta dodatkowo uszkadzają żywą nawierzchnię stoku – i wspierają w ten sposób pustynnienie.

W hodowli alpak dotychczas nie odnotowuje się tak negatywnego wpływu na środowisko. W przeciwieństwie do rolnictwa w regionach Andów, prowadzi do relatywnie niewielkiej erozji i pasożytnictwa. W niektórych częściach Boliwii przemysł alpaka przyczynia się nawet do nawadniania krajobrazów.4 Rozbudowa naturalnych rowów nawadniających pomaga nie tylko alpakom, lecz także długofalowej ochronie krajobrazu.